Openluchtmuseum Arnhem leuk voor fotografie

foto van een oude Daf die lomp geparkeerd staat.

Bezoek aan het openluchtmuseum in Arnhem | review en fotoboek

Dankzij de VIP kaart van de ‘bank en giro’ loterij kregen wij gratis toegang tot het openluchtmuseum in Arnhem.
In deze Corona tijd wel wat onzeker om te doen, vooral omdat ik chronisch ziek ben. Gewapend met mondmasker op zak ging ik de uitdaging toch aan. Ook ik ben door de corona periode in het voorjaar een beetje aangekomen. Dus het openluchtmuseum is een ideaal park om heerlijk te wandelen om zo wat aan mijn conditie te doen.

In verband met de corona regels mogen er maar een beperkt aantal bezoekers binnen. En dus geen mensen massa, geen wachtrijen, heerlijk rustig vergeleken met onze laatste bezoek tijdens een landleven fair. Toen was het park mega vol. Heel eerlijk gezegd vind ik dit prettiger! Voelde me veel rustiger zonder die mensen massa met bijbehorende geluid overlast. Dit maakt het bezoek aan het park eigenlijk best bijzonder. Want je kunt nu ook meer foto’s maken waar geen mensen in beeld staan.
Je kunt ook vrijwel overal snel naar binnen, je hoort dus ook bijna geen pratende mensen of gillende kinderen.
Volgens mij ben ik mogelijk ook HSP(hoogsensitief persoon), en dus ervaar ik dit als zeer prettig. We waren dus al eerder in het museum geweest. Nu hebben we veel dingen kunnen zien die we nog niet eerder gezien hadden.

Openluchtmuseum foto van de stram.

Door mijn snelle vermoeidheid heb ik helaas niet heel het park kunnen rondlopen, dus we hebben een paar dingen overgeslagen. Tijdens ons bezoek aan het park kreeg ik telefoon van het medisch huis in Veghel. Met de mededeling dat mijn schildklier bloedwaarde niet goed zijn, te traag werkende schildklier. En dus moet ik weer de medicatie weer ophogen.
Dat verklaart hoogstwaarschijnlijk waarom ik weer zo heel snel moe wordt. Hopelijk wordt dat de komende tijd beter, zou fijn zijn. Want najaar/winter is niet mijn beste tijd qua lichaam en spieren. Ik moet dan meestal weer wat stappen terug doen. In het voorjaar bloei ik dan weer wat op.

We begonnen deze mooie dag met een heerlijk kopje koffie en verse muntthee, zodat ik rustig mijn fotocamera kan uitpakken.
Aan het tafeltje naast ons zat een meneer met een snottebel tot aan zijn bovenlip naar mij te lachen. Hij pakte zijn zakdoek uit zijn jaszak en snoot als een trompet zijn neus. Toen ik zag dat er op het buiten terras een tafeltje vrijkwam, zijn we snel naar buiten gevlucht! We kunnen niet voorzichtig genoeg zijn. Je kunt er namelijk niet van uit gaan dat alle mensen serieus met de corona regels omgaan. En als ze ziek zijn niet de 10 dagen ook echt in quarantaine gaan. Omdat ze daar geen zin in hebben of er het nut niet van inzien.

Deze meneer kon natuurlijk ook alleen maar verkouden zijn. Echter weet je dat natuurlijk in deze tijd nooit dan alleen met een corona test. Alhoewel daar de meningen ook over verdeeld zijn, of dat deze wel 100% betrouwbaar zijn. In deze tijd heeft iedereen wel een mening ergens over, en die moet vaak luidkeels verkondigd moet worden. Bijvoorbeeld in demonstraties of op social media. Iedere dag of week is er wel ergens in Nederland een demonstratie voor of tegen iets. De onderwerpen zijn divers, van Hollandse boeren, tot anti zwarte Piet), anti corona maatregels. Je kunt het zo gek niet verzinnen of je kunt er over protesteren. (hoogstwaarschijnlijk zal daarover in het openluchtmuseum Arnhem over 100 jaar geschiedenis over te vinden zijn, corona tijd 2020/2021)


Eenmaal buiten aan het tafeltje hadden we uitzicht over het plein. Tegenover ons was er een tram halte, waar mensen in en uit kunnen stappen. En dat gebeurde allemaal zonder mondmaskers zagen we. Beetje dubbel gevoel /gedachten hierbij, omdat het in het openbaar vervoer verplicht is een mondmasker te dragen. Wat is er anders in deze stram dat daar geen corona wet na geleefd hoeft te worden. We besloten om gezondheid reden geen gebruik te maken van de tram, en alles lekker te voet gaan doen.
We kwamen immers om heerlijk te wandelen, wat ook beter is voor onze(mijn) conditie. En natuurlijk kom ik om te fotograferen, wilde proberen de sfeer van het museum zo mooi mogelijk vast te leggen. Het was een prachtige droge herfstdag, we hadden daar onwijs geluk bij want de rest van de week regende het pijpstelen. Na een te droge zomer is het regen seizoen is aangebroken.

openluchtmuseum foto van een huiskamer

Het openluchtmuseum is leuk voor jong en oud, veel verhalen nemen je mee naar vroeger. Oude boerderijen en huisjes, met meubels en spullen zoals ze vroeger waren. Ieder huis of boerderij heeft zijn eigen geschiedenis en verhaal. Soms waren er figuranten in klederdracht die je veel over de bewoners van de boerderij en hun historie kunnen vertellen.
Het grappigs is dat de dingen van vroeger voor Harry en mij best herkenbaar waren van de jaren 60 en 70.
Onze opa’s en oma’s hadden ook zulke koffie kopjes, koekjes blik, kookstel, gordijnen enz. Een feest van herkenning zoals Harry dat de hele tijd zei. We zijn nu zelf opa en oma, wellicht hebben wij nu die dingen die over 50 jaar als uniek en herkenbaar door onze kinderen en klein kinderen ervaren word. Er hangt een hele fijne sfeer in het goed onderhouden en verzorgde park.

Er hangen ook heerlijke geuren in het park, bijvoorbeeld van gebrand hout en sommige woningen ruiken zelfs oud en muf. Maar dat past ook wel bij de oudheid, dat maakt de beleving levens echt. Kun je het je voorstellen dat je samen met koeien, paarden en varkens in je huiskamer woont, dat er een kip onder de tafel zit?
In 1 van de boerderijen kon je dat zien, en je hoorde daarbij dan de dieren geluiden zoals de bewoners het gehoord moeten hebben. Aan de lage deuren, en de kleine bedstee weet je dat de mensen in Nederland vroeger veel kleiner waren dan wij nu zijn. De wc potjes waren ook veel lager en kleiner viel me op. Toen ik dat zag ben ik blij dat ze tegenwoordig wat hoger zijn, wij niet op zulke lage potjes hoeven of in zo’n houten po huisje buiten. Door de welvaart zijn we aan het groeien denk ik..

openluchtmuseum boerinnen gezellig aan de keuken tafel in een oude boerderij.

Wat me opviel was dat mensen ontspannen en met respect met de corona regel van 1,5m afstand houden om gingen. Mensen bleven geduldig op elkaar buiten wachten om bv kleine huisjes van binnen te kunnen bezichtigen. Ik had natuurlijk wat langer de tijd nodig om wat foto’s te maken. Het ging allemaal best gemoedelijk. Ik voelde me dus ook wel veilig tijdens mijn wandeling door het park. Ik hoop dat ik tijdens een volgend bezoek wel weer heel het park kan rond lopen om alles te zien, en dan de overige foto’s nog te kunnen maken. Dus de volgende keer nog genoeg te zien. Het was een geslaagde dag, we hebben het naar onze zin gehad. we hebben genoten van de sfeer, de geuren, de leerzame verhalen.
Het voornemen is om in het voorjaar 2021 te gaan wanneer alles in bloei komt te staan. Hopelijk is het dan ook mogelijk, en is de nare Corona periode dan voorbij.


Deel mijn blog
  •  
  •  
  •  

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *